22 maart 2014

If you can read this, you are not a train

Hauptbahnhof Osnabrück, december 2013
Het bord uit het vorige blog blijkt aan te geven dat voetgangers niet op de trambaan mogen komen, zo werd ons van verschillende kanten aangegeven. Mooi dat we het weten. Fijn ook te weten dat we kennelijk wel gewoon door de heg mogen lopen. 

In verschillende andere landen wordt een stuk duidelijker voor de gevaren van tram, trein en rails gewaarschuwd. Het bovenstaande bord (met de bijbehorende belijning) is bijvoorbeeld te vinden op menig station in Duitsland. Het maant de reizigers voor de lijn op het perron te blijven, een aanwijzing die - zo bleek uit onze eigen waarneming - vrij goed wordt opgevolgd. Tja, in Duitsland luisteren ze dus nog wél naar verstandige waarschuwingen.

Kennelijk zijn in de VS wat krachtiger technieken nodig om de boodschap bij de Yanks tussen de oren te krijgen. Zo maakte bordspotter Jeanine Nas ons attent op het onderstaande bord. Je zou bijna denken dat het een grap is, maar het bord is inderdaad terug te vinden op de website van de Californische vervoerder Trans Link. We wachten nog op hun antwoord op onze vraag of het bord in hun vervoersgebied ook echt wordt toegepast....




19 maart 2014

Verboden door de heg te lopen

IJburg, Amsterdam, februari 2014

Niet door de heg lopen, lijkt dit bord te zeggen. En al zeker niet tot heuphoogte. Een nieuw bord wellicht van Natuurmonumenten? Of een klassiek gevalletje van shoot and forget bij het bordenplaatsen? Het zal het laatste wel zijn. Toen het bord werd neergezet stak het nog met kop en schouders boven de hegstekken uit. Maar nog één groeizame zomer en het is helemaal uit het zicht verdwenen.

Lastig ook, dat gegroei in zo'n nieuwbouwwijk. 't Is net als met de wipkip. Eerst mateloos populair vanwege de hordes kleuters, maar een paar jaar later verworden tot half verschroeide hangplek. Omdat de kleuters pubers zijn geworden, maar dat in het beheer niet was voorzien. Bij borden gaat het dus niet anders.


18 maart 2014

Let op! Hier wordt gehandhaafd.

Permalink voor ingesloten afbeelding
Gevonden op Twitter bij @PetervderKnaap 
(met dank aan @tuli34 voor het doorsturen)


Dit prachtige plaatje is gemaakt door Peter van der Knaap, directeur van de SWOV*). Hij stelde er deze retorische vraag bij:
Precies. En nog opvallender is het feit dat er dus wel degelijk een fiets tegen deze paal is geparkeerd waarop overduidelijk niet is gehandhaafd. De vraag die je ook kan stellen luidt dus eigenlijk:
Hoe ondermijn je met twee verkeersborden de effectiviteit van alle andere borden, inclusief je eigen handhaving?
Hoe hoger je mikt met je bord, hoe dieper je kunt vallen. De fiets op bovenstaande foto zou trouwens best eens een opgestoken middelvinger richting de bordeigenaar kunnen zijn. Dreigen met bestraffing is een van de minst effectieve instrumenten om mensen tot naleving van regels aan te zetten. Beter werkt het om de regels nog eens uit te leggen (verboden fietsen te stallen), te appelleren aan een gedeelde norm (deze mooie, oude binnenstad zou een rotzooi worden als iedereen zijn fiets hier neer zou zetten) of peer pressure ("Uw buren houden zich aan deze regel"). Nog beter is het om een verleidelijk alternatief te bieden: "Rij anders even door naar de gratis fietsenstalling die u over 50 m. aan uw rechterhand kunt vinden."


*) SWOV Wetenschappelijk Onderzoek Verkeersveiligheid is het nationale wetenschappelijke instituut voor verkeersveiligheidsonderzoek. Het is de missie van de SWOV om met kennis uit wetenschappelijk onderzoek bij te dragen aan de verbetering van de verkeersveiligheid. Kennis van SWOV is openbaar en wordt beschikbaar gesteld aan een ieder, die zich beroepsmatig bezighoudt met verkeer en verkeersveiligheid in Nederland. De SWOV streeft interdisciplinaire samenwerking na, zowel intern als met kennisinstellingen in binnen- en buitenland.

13 maart 2014

Nominatie voor Bord van het Jaar: Gemeente Den Haag

Den Haag, 2013
 
 
Bij deze wil ik Den Haag nomineren voor de 'Bord van het Jaar' prijs. Niet om het bord zelf - dat is niet zo bijzonder. Nee; ik nomineer Den Haag voor deze prijs omdat ze het bord schoon hebben gemaakt. Een paar weken geleden zat dit bord nog vol met stickers (kijk maar). En nu is het bord schoongemaakt. Niet heel erg netjes - er zitten nog wat resten van stickers op - maar toch. Toen ik het zag was ik echt aangenaam verrast. Door het bord schoon te maken laat de bordbeheerder namelijk weten dat er daadwerkelijk toezicht is. Hier loopt af en toe iemand door de straat die kijkt of alles nog in orde is. En die oplettende bordenbeheerder wil ik graag in het zonnetje zetten. Hopelijk werkt het ook inspirerend voor andere steden met bestickerde cameraborden, zoals Utrecht en Amersfoort.

12 maart 2014

U word gezien

 
Locatie onbekend (Foto gevonden op Twitter bij @ncilla)
 
 
Dit bord - waar ik door @jvhreve op werd gewezen; dank! - is een BangBord pur sang. Ik typ de tekst even letterlijk over:
 
Lak aan de aanbiedingsregels?
U word gezien
Boete bij 1e aanhouding
90 euro
 
 
Dit bord richt zich tot slechterikken. En niet zomaar slechterikken: die verderfelijke mensen die lak hebben aan aanbiedingsregels. Wie die regels overtreedt, wordt gezien en krijgt al bij eerste aanhouding een fikse boete. Stevige taal.
 
Dit bord is gebaseerd op een mensbeeld dat, laat ik het eufemistisch uitdrukken, niet positief is. De ontwerper van dit bord denkt dat mensen zich aan regels houden, niet omdat ze die regels onderschrijven en ze vrijwillig willen naleven (bijvoorbeeld omdat ze ook houden van een schone straat), maar uit angst voor boetes.
 
Ik kan me voorstellen dat een meer positieve insteek wellicht beter zou werken. Waarom zou je mensen niet aanspreken op hun positieve kanten? Het is dan ook meteen wat minder eng op straat: dit bord geeft me namelijk het gevoel dat hier heel veel slechterikken over straat zwalken.
 
Trouwens: wat zijn aanbiedingsregels?

10 maart 2014

"IS DAT DUIDELIJK?"

Nachtelijke kruising bij Zwaanshoek, februari 2014
“Ik leg het nog één keer uit, zo moeilijk is het toch niet? Je moet een beetje naar links, om de afzettting heen, dan kom je op de rijbaan voor het tegemoetkomende verkeer, dat moet je voorrang geven en haal het niet in je hersens om in te halen, want dan zie je de fietsers op de rijbaan over het hoofd of de voetgangers die oversteken op een plek waar ze eigenlijk helemaal niet mogen lopen. Als je dan om de opbreking heen bent breng je je snelheid terug naar dertig - want ook daar zijn ze nog aan het werk - behalve als je in een vrachtwagen rijdt want dan mag je daar helemaal niet komen, behoudens als je bestemmingsverkeer bent met een héle goede bril op, want dan zie je dat jíj het wel mag. En behalve als je naar Hillegom moet natuurlijk, want dan ga je gewoon rechtdoor. Zo, IS DAT DUIDELIJK?”

“Jawel agent”

“En zie ik nu dat je stilstaat om dit allemaal tot je door te laten dringen?”

“Jawel agent”

“Dan krijg je van mij een prent, want dertig meter terug staat toch duidelijk een stopverbod”.

Zucht.


Zou iemand de burgemeester van Zwaanshoek, Rijsenhout, Hillegom of Cruquius even kunnen bellen? Met de vraag om met het plaatselijk Hoofd Verkeersregeling nog eens een klein gesprekje te voeren? Over regulering en overregulering? En het - soms niet eens subtiele - verschil daartussen?

3 maart 2014

Leve de technocratie!

IJburglaan, Amsterdam, 28 februari 2014
Ziehier de Trotter. Een nieuw superbord, waarmee vijftien gemeenten ons op 19 maart goed geïnformeerd naar de stembus willen lokken. Daaronder ook Amsterdam, dat er maar liefst 112 plaatste.

Volgens leverancier Imagebuilding is deze 'definitieve doorbraak in electorale communicatie' zowel duaal als duurzaam. Duaal blijkt dan te betekenen dat je er aan twee kanten wat op kan plakken en duurzaam blijkt - bij dit plastic bord - te staan voor ‘nog een keer te gebruiken’. Tja, van imagebuilding hebben ze daar wel kaas gegeten.

De gemeente Amsterdam gebruikt het bord “omdat het er wat georganiseerder uitziet” en “iedereen evenveel ruimte heeft”, zo zegt woordvoerder Jutta Ravelli in Trouw. Het is dus vooral efficiënt, gemakkelijk en eerlijk en past prima in het populaire concept van De Aangeharkte Stad. Maar doet het ook wat het doen moet? Communiceert het wat het moet communiceren? Is het bord niet alleen Duaal en Duurzaam, maar ook nog Doeltreffend?

Daarop is het antwoord helaas: nee! Met 27 mini-posters op zo’n klein oppervlak is een veelkleurige vlek het enige wat je ziet als je er langsrijdt. Welke partijen zijn er? Nauwelijks te zien! Wat ze te vertellen hebben? Geen idee! Zelfs als je pal voor het bord staat kan je de kleinere teksten op veel posters niet lezen. Imagebuilding moet er de volgende keer dus maar een tweezijdig en herhaald te gebruiken plastic keukentrapje bijzetten. 

Hoewel…een volgende keer? Het bord straalt vooral uit dat gemeenten er meester in zijn om effectiviteit op te offeren aan efficiency, transparantie en gelijkheid. En dat, terwijl iedereen de mond vol heeft over het terugbrengen van passie in de politiek, er kennelijk geen benul is wat dat vergt. De Trotter heeft de uitstraling van een Kliko-bak. Het is hier niet de democratie, maar de technocratie die ruim baan krijgt.


Als dit bord mij dus al aanspoort om op 19 maart naar de stembus te gaan is dat om te stemmen op die partij die me belooft de Trotter stante pede te verbieden. Welke partij dat is kon ik op het bord helaas niet lezen....

De gebruikte citaten komen uit het artikel van Maaike van Houten in de rubriek Stemlokaal in Trouw, van 27 februari 2014.