Zeeburgerpad, Amsterdam
Borden spotten op straat is een fijne hobby: je hebt altijd wat te doen. En het leuke is: ook in je eigen achtertuin kom je soms exotische exemplaren tegen. Zoals bovenstaand voorbeeld: een totempaal vol borden die mooi laat zien hoe bordenmakers en -plaatsers redeneren.
We zien bovenaan - kijkt u even mee? - twee grote borden die aan chauffeurs duidelijk moeten maken of ze rechts (nrs. 1 t/m 32) of links (nrs. 33 t/m 116) moeten. Deze borden zijn groot, goed leesbaar en duidelijk.
Dan volgt een bord met een drietal verboden. Je mag niet naar rechts als je ... eh ... even goed kijken, hoor ... ah! Je mag er niet in als je hoger bent dan 3,3 meter. En je mag er niet in als je zwaarder bent dan 7,5 ton, maar wel als je een lijnbus bent. En je mag er niet in als je een bestelbus of vrachtwagen bent, maar nul-emissie is toegestaan. Moet je eens zien hoe klein het lettertype is op dat onderbordje. De tekst "toegestaan nul-emissie" neemt minder ruimte in dan de drie letter Zee van Zeeburgerpad op de twee bovenste borden.
Daaronder een bord met drie pijlen. Die moeten volgens mij laten zien dat je de linker rijstrook moet nemen als je naar links wilt en dat je op de rechter rijstrook later nog kunt kiezen of je rechtdoor wilt of naar rechts. Handige tips voor mensen die er wat aan hebben.
Dan nog een bord dat verklaart dat lijnbussen zijn uitgezonderd. Van wat eigenlijk?
Daaronder als afsluiter een bord met een fototoestel en het logo van de gemeente Amsterdam, waarvan iedereen natuurlijk weet dat dit betekent dat bovenstaande verboden worden gehandhaafd met behulp van automatische kentekenherkenning.
Wat mij zo boeit aan deze totempaal is dat alle borden gelijk zijn, maar dat sommige borden gelijker zijn dan anderen. De twee bovenste borden zijn echt belangrijk: de huisnummers. De rest van de borden hangt er volgens mij alleen maar om achteraf te kunnen zeggen tegen mensen die een boete krijgen dat je ze netjes hebt gewaarschuwd. Het is cover-your-ass informatievoorziening: niet bedoeld om echt iets in beweging te zetten in het koppie van de passerende bestuurder. Die heeft namelijk absoluut geen tijd om dit allemaal te lezen - als 'ie het al kan lezen zonder bril.
