Besodamieterd

Bij een benzinepomp aan de A2 kwam ik dit fraaie bord tegen. Ongetwijfeld geinspireerd door het oerbord dat liet zien dat alleen al de suggestie dat iemand je ziet mensen zich inderdaad beter doet gedragen. Sander schreef daar in dit blog dik tien jaar geleden al over. In dít bord zit alleen wat geks. Het suggereert immers dat de politie eraan te pas komt als je op winkeldiefstal wordt betrapt, maar de tekst van 181 euro schadevergoeding verwijst naar de zogenaamde SODA-regeling. Het geeft dus een suggestie dus van strafrechtelijke consequenties, terwijl in werkelijkheid een civielrechtelijke interventie wacht. Daarmee wordt je met dit bord dus een beetje beSODAmieterd, zou ik zeggen. En wat nog veel beter helpt dan zo'n bord? Een medewerker op de winkelvloer, die je begroet en eventueel de weg wijst. Maar ja, daarvan hadden we in het dominante businessmodel natuurlijk allang afscheid genomen. Ik zie daarom in dit bordje vooral krokodillentranen.

Vooral in de paartijd!

De oudere volger van dit blog weet het wellicht nog, maar er was een tijd dat we door een soortgelijk bordje voor de jaarlijkse paddentrek werden gewaarschuwd. Niet dat het veel hielp, want de enige rugstreep die ik op een pad ooit nog zag bleek de imprint van een Goodyear of Vredestein. Nu kennen we alleen nog de I-pad, maar ook die blijken niet zonder risico. Want daarmee sturen sommigen de kruipende griezels aan die nu ons pad kunnen kruisen. Opletten dus. En al helemaal in de paartijd!

Fietsen toegestaan, brommers niet - uitgezonderd laden en lossen

Zeeburgerdijk, Amsterdam

Hier zien we een mooi staaltje beheerproblematiek en bordenpaniek. Je mag hier niet inrijden. Maar dat kan ook niet, want er staan drie hekjes in de weg. Je mag er wel wandelen met je kind. En fietsers zijn toegestaan, maar brommers niet. Behalve als je komt laden en lossen (haal dan eerst wel even de hekjes weg en zet ze daarna weer netjes terug a.u.b.) En de uitsmijter: er zijn drempels. Wel vier keer.

Ik ben bang dat deze borden ooit zijn neergezet toen de verkeerssituatie nog heel anders was. Degenen die de weg hebben veranderd in een voetpad durfden het niet aan de oude borden weg te halen. Ze hebben de nieuwe borden en de hekjes gewoon neergepleurd en zijn weer doorgegaan met andere dingen. Dit gebrek aan beheer zien we ook aan het feit dat de borden zijn beklad met rode stiften en nooit schoongemaakt.

Het eindresultaat is een flink soepzooitje.

Vrouwen niet toegestaan?

Bezoekers van recreatiegebied de Galderse Meren waren onlang in rep en roer. Op een overzichtspaneel verscheen dit verbodsbord. Alleen....wat betekende het? Verboden in de zon te liggen? Geen heuveltjes maken om daar lekker tegenaan te leunen? Of verboden topless te zonnen, zoals een paar BOA's meenden en daarop dus een vrouw streng aanspraken? Of, nog erger, verboden voor vrouwen wellicht? Nee, dat was het allemaal niet, zoals Omroep Brabant al snel wist te achterhalen. Naaktrecreatie niet toegestaan, bleek de provincie met het bord te willen zeggen. Tja. Geen broddelborden ophangen lijkt ons een beter devies.

Dank. Ik kan erlangs.

Oosterdokskade, Amsterdam

Goed

• Geen bord, maar op de stoep geschilderd (daar kijken mensen tenminste naar)
• Plaatje van een mens met rollator in plaats van alleen maar tekst (handig op een plek waar heul veel toeristen komen)
• Positieve boodschap (dus niet 'Verboden uw fiets op de stoep te parkeren')

Slecht

• Tekst is Nederland (niet handig op een plek waar heul veel toeristen komen)
• Tekst is door slijtage inmiddels bijna onleesbaar (Dan's. Ix kan erlar js)
• Sommige mensen trekken zich er geen reet van aan en pleuren hun fiets of scooter gewoon op de stoep waar ze maar willen, waardoor de boodschap potsierlijk wordt

Tips

• Zorg voor goede voorzieningen zodat er genoeg parkeerplekken voor fietsen e.d. zijn
• Start een communicatiecampagne via meerdere kanalen
• Haal blokkerende fietsen weg en doe aan handhaving om te zorgen dat de mevrouw met de rollator er ook echt langs kan

Uitgezonderd lijnbussen

Zeeburgerpad, Amsterdam

Borden spotten op straat is een fijne hobby: je hebt altijd wat te doen. En het leuke is: ook in je eigen achtertuin kom je soms exotische exemplaren tegen. Zoals bovenstaand voorbeeld: een totempaal vol borden die mooi laat zien hoe bordenmakers en -plaatsers redeneren.

We zien bovenaan - kijkt u even mee? - twee grote borden die aan chauffeurs duidelijk moeten maken of ze rechts (nrs. 1 t/m 32) of links (nrs. 33 t/m 116) moeten. Deze borden zijn groot, goed leesbaar en duidelijk.

Dan volgt een bord met een drietal verboden. Je mag niet naar rechts als je ... eh ... even goed kijken, hoor ... ah! Je mag er niet in als je hoger bent dan 3,3 meter. En je mag er niet in als je zwaarder bent dan 7,5 ton, maar wel als je een lijnbus bent. En je mag er niet in als je een bestelbus of vrachtwagen bent, maar nul-emissie is toegestaan. Moet je eens zien hoe klein het lettertype is op dat onderbordje. De tekst "toegestaan nul-emissie" neemt minder ruimte in dan de drie letter Zee van Zeeburgerpad op de twee bovenste borden.

Daaronder een bord met drie pijlen. Die moeten volgens mij laten zien dat je de linker rijstrook moet nemen als je naar links wilt en dat je op de rechter rijstrook later nog kunt kiezen of je rechtdoor wilt of naar rechts. Handige tips voor mensen die er wat aan hebben.

Dan nog een bord dat verklaart dat lijnbussen zijn uitgezonderd. Van wat eigenlijk?

Daaronder als afsluiter een bord met een fototoestel en het logo van de gemeente Amsterdam, waarvan iedereen natuurlijk weet dat dit betekent dat bovenstaande verboden worden gehandhaafd met behulp van automatische kentekenherkenning.

Wat mij zo boeit aan deze totempaal is dat alle borden gelijk zijn, maar dat sommige borden gelijker zijn dan anderen. De twee bovenste borden zijn echt belangrijk: de huisnummers. De rest van de borden hangt er volgens mij alleen maar om achteraf te kunnen zeggen tegen mensen die een boete krijgen dat je ze netjes hebt gewaarschuwd. Het is cover-your-ass informatievoorziening: niet bedoeld om echt iets in beweging te zetten in het koppie van de passerende bestuurder. Die heeft namelijk absoluut geen tijd om dit allemaal te lezen - als 'ie het al kan lezen zonder bril.

Ce n'est pas une caméra

Guillaumes, Frankrijk

De kunstliefhebber onder de lezers ziet ongetwijfeld meteen waarom ik dit een onwijs grappig bordje vind: "Ceci n'est pas une pipe" van Magritte. 

Je kan wel keihard op een bord zetten wat iets niet is, maar de enige boodschap die je daarmee overbrengt op de lezer is dat ze heel hard gaan denken over dat wat het niet is. Je kunt er beter op zetten wat iets wél is. Gelukkig doen ze dat hier ook.

Het is dus geen videocamera, maar wel een recreatieve dienst gericht op fietsers. U vraagt zich wellicht af wat die dienst dan is. Dat kan ik u vertellen, want dit zie je op heel veel beroemde bergen in Frankrijk: een fotograaf die jou als vermoeide fietser op weg naar de top even ongevraagd vereeuwigd. Als je dan een paar uur later in het dal zit bij te komen op een terras, kan je naar de website gaan en daar je eigen foto bekijken. En bestellen.

Wel een strak setje camera's trouwens, gezien het feit dat het slechts is neergezet voor een service récréatif. Het ziet er minstens zo profi uit als een camerapaal die wel van de overheid is.