15 februari 2020

Fietspad voor mensen zonder hoofd


Seine-oever, Parijs


In Parijs willen ze meer fietsen en minder auto's. Daarom mag je op een aparte strook op het asfalt die je deelt met de stadsbussen. Maar er zijn ook trottoirs waar een deel voor fietsers is gereserveerd. Dat kan je zien aan de groene plaatjes die op de tegels zijn geplakt. Briljant idee, want de meeste mensen kijken niet omhoog naar verkeersborden op twee meter hoogte, maar een paar meter voor zich uit op de grond.

Maar waar voeten en fietsbanden het trottoir gebruiken is ook sprake van slijtage. En dan blijft er niet veel over van het mooie plaatje. Voetgangers trekken zich er in elk geval niks meer van aan, zo heb ik aan den lijve ondervonden.

1 februari 2020

Fietsen welke


Uithof, Utrecht


Ik ben dol op dit soort taalgebruik op borden: 'Fietsen welke ...' is eigenlijk gewoon hetzelfde als 'Fietsen die ...' Maar handhavers die indruk willen maken gebruiken wel vaker dit soort streng klinkende taal.

Als ze dat dan ook nog eens in zo'n sierlijk lettertype doen, heb je me. Hier zal ik mijn heerenrijwiel niet plaatsen: ik wend mij gezwind tot de daartoe bestemde stalling.

28 januari 2020

Hé fietser



Groningen (foto: Denise Humalda)


Bij communicatie gaat het altijd om twee zaken: de boodschap en de doelgroep. Dat is hier mooi gecombineerd: een informele aanspreekvorm die duidelijk maakt voor wie het bord bedoeld is. En een duidelijke boodschap. Als je naar het Centrum of het Hoofdstation wilt, kan je maar beter rechtsaf slaan.


Deze foto kregen we gemaild van Menno van Duinen (dank!). Omroep Organisatie Groningen schreef er een stukje over op hun website.

15 januari 2020

De gemeente informeert u: snelheidscontroles


Ergens in Frankrijk


De gemeente informeert u: snelheidscontroles. Let vooral op het feit dat er een extra bord is opgehangen boven het eigenlijke bord. Dat laat zien dat dit een bewuste keuze is. Waarom? Ik kan me niet voorstellen dat automobilisten anders zouden denken dat een buurtbewoner een eigen flitspaal zou hebben neergezet.

Wat is het fotograferen van bordjes toch een onuitputtelijke bron van inspiratie en verwondering. Je raakt nooit uitgekeken.

1 januari 2020

Snel gezien, snel gejat


Amstel Station, Amsterdam


Het klinkt op het eerste gezicht heel logisch: 'Snel gezien, snel gejat'. Maar in tweede instantie vind ik het toch raar. Wat doet het ertoe of iemand mijn mobieltje of portemonnee snel kan zien? Een beetje straatrover heeft toch de tijd om even rustig rond te kijken naar een geschikt doelwit?

Wat ik dan weer wel heel goed vind aan dit 'bord' is dat het op de stoeptegels is geschilderd. Want als reizigers het station uitkomen kijken ze maar naar één ding: hun mobieltje. En dus zullen ze een bord op een paal niet zien, terwijl ze dit plakkaat op de grond wel snel zullen zien; al was het maar omdat je denkt dat je erover zult struikelen.

Grappig is trouwens dat dit 'bord' een variant is op het BangBord waar we dit blog ooit mee begonnen.

15 december 2019

'Iedereen verdient een veilig gevoel'


Herengracht, Amsterdam


Hier is cameratoezicht met 'externe beeldopslag'. Dat is op zich al bijzonder om te vermelden, maar het bordje wordt helemaal opvallend door de uitsmijter: 'Iedereen verdient een veilig gevoel'.

Wie wordt er bedoeld met dat 'iedereen'? De inbrekers? Mensen die geen cameratoezicht kunnen betalen?

1 december 2019

Plantsoenafspraken


Blokweg, Rotterdam


Wat een liefdevol plantsoen en wat een fijn bord. Dit gun je elk pleintje in de grote stad.