Vrije opvoeding

Ravenstein, november 2017

Je kunt er niet vroeg genoeg mee beginnen, hebben ze bij deze peuterspeelzaal vast gedacht. Dus serveren ze de kids hier kennelijk goudgeel gerstenat (ja, het bord hangt écht aan de muur van het kinderverblijf zelf). Begrijp opeens de naam van de opvang ook stukken beter. Want ja, daar wil je wel kemphaantjes van krijgen.....

Please don't honk

Park Slope, Brooklyn (VS)

Dit bord vind ik heel mooi: goed leesbaar en vriendelijk (door het 'please'). Engelsen en Amerikanen zijn sowieso heel sterk in korte slogans, vind ik. Mijn favoriet is 'Pay + Display' voor automobilisten die parkeergeld moeten betalen en het bonnetje zichtbaar in de auto moeten leggen.

Maar korte en krachtige teksten werken toch niet altijd. Precies op het moment dat ik deze foto maakte hoorde ik een auto toeteren. Maar misschien kwam dat doordat ik midden op straat stond.

"ZEG DAT DAN!!!"

Ravenstein, november 2017

“Zeg beste man, ben jij hier een beetje bekend?”

“Geboren en getogen, mijnheer”

“Nou, dan kunt u mij vast de weg naar de horecavoorzieningen hier vertellen, niet?”

“Naar de wátte?”

“De HO-RE-CA-VOOR-ZIE-NING-EN, mijn beste!”

“Eh?”

“Wij willen een hapje gaan eten…”

            “Ah, u zoekt een restaurant?”

“Of wat drinken….”

            “Oh, een cafe?”

“Misschien blijven we ook wel een nachtje slapen”

            “Of een hotel dus?

“Precies”

            “ZEG DAT DAN!!!!”

Kijk, dat dacht ik hier nou ook. Zoek nu dus de weg naar de onnodigebeleidstaalmeldingsvoorziening. Maar daarvoor hebben ze hier natuurlijk net weer géén bordje……

McBiecht

Brooklyn, NYC, augustus 2017

Je kan niet zeggen dat de katholieke kerk niet met z'n tijd meegaat: de Inloopbiecht, creatief (en liefdevol: let op het knielende poppetje in het hart) geadverteerd op deze stoep in Brooklyn.  Food for the soul dus van de voorbijganger. Of beter: Fastfood for the Soul, want er is vandaag precies vijftig minuten beschikbaar. Toch gezonder dan een Big Mac, zou ik zeggen. Want hiermee raak je wat kwijt, terwijl je van een Big Mac alleen maar aankomt.

Language: English, English and ... English

USA Paviljoen Biennale Venetië

Dit vind ik zo typisch Amerikaans: wel de mogelijkheid openhouden om in andere talen te communiceren, maar uiteindelijk toch alles gewoon in het Engels zeggen.

(Niet zo) verborgen boodschappen

Washington, 21 augustus 2017

Duistere krachten schijnen in deze wereld de meest vreemde boodschappen op de meest vreemde plaatsen te verstoppen. Speel het Stonesnummer Sympathy for the devil achterstevoren en je hoort God is dead. Of neem Madonna’s Like a Prayer. Elke volbloed complot-theorist weet dat je vóóruit Life is a mystery hoort, maar achteruit O hear our Savior Satan. Verborgen boodschappen dus te over, maar je moet wel even weten waar je moet zoeken. Onlangs merkte ik echter dat zelfs dát niet altijd nodig is.  

Ik stond op een mooie augustusmiddag achter het Witte Huis in Washington, precies op het moment dat zich daar een (partiële) zonsverduistering voltrok. En net op het moment dat ook president Trump daar op z'n achterbalkon naar stond te kijken (zonder brilletje natuurlijk. Hij wel). Kijk maar goed, u ziet hem in de verte staan.

De veelbesproken POTUS zag in het uitblijven van regen tijdens zijn inaugurele speech een goddelijk teken (wat de fake media natuurlijk weer verpestten door te melden dat het wel degelijk had geregend). Je zou dus zeggen dat die zonsverduistering dan voor hem helemáál een omen moet zijn geweest. De vraag is alleen waarvan dan, pakweg een week na Charlottesville.

Die middag in Washington werd mij echter duidelijk dat je voor dit soort hogere tekenen niet altijd naar de hemel hoeft te kijken. Of naar hun betekenis hoeft te raden. Soms staan ze namelijk pal voor je. Op precies de goede plek. In niet mis te verstane verwoordingen. Waarschuwend voor gevaar. En helemaal raak.

Je zou er haast (bij)gelovig van worden…..

Nieuw ijs

Stationsplein Amersfoort

Dit bord is voor mensen die hun ijsje op straat hebben laten vallen: die kunnen hier nieuw ijs halen.